[ سوره الرعد ( 13 ) : آيات 1 تا 2 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ المر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ ( 1 ) اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ ( 2 ) ترجمه : اين است آيات كتاب و آنچه كه از جانب پروردگارت به تو نازل شده و حق است ولى بيشتر مردم ايمان ندارند . خداوند ، كسى است كه آسمانها را بدون ستونهايى - كه ببينيد - بر افراشته ، سپس بر عرش اقتدار يافته و ماه و خورشيد را - كه هر يك تا وقتى معين در حركتند - تسخير كرده است . او تدبير امور مىكند و آيات را تفصيل مىدهد ، شايد به ملاقات پروردگارتان يقين پيدا كنيد . تذكر : هيچكس « المر » را آيهء مستقلى به حساب نياورده است . كوفيان « طه » و « حم » را